Bewustwording creëren van het begrip intergenerationeel trauma en de doorwerking ervan.
Van binnen naar buiten – het zwijgen doorbreken
In veel Molukse families is zwijgen een vorm van overleven geworden. Niet omdat er niets te zeggen was, maar omdat wat gezegd moest worden te groot, te pijnlijk of te onveilig voelde. In deze bijeenkomst kiezen wij ervoor dat zwijgen niet langer alleen te beschrijven, maar samen te doorbreken. Niet als therapie. Niet als uitleg. Maar als ontmoeting.
Intergenerationeel trauma – niet als definitie, maar als context
Intergenerationeel trauma is geen begrip dat buiten ons staat. Het leeft in hoe wij opvoeden, hoe wij zwijgen, hoe wij zorgen, hoe wij volhouden. Wat ooit niet uitgesproken kon worden, werkt door in lichamen, relaties en families – soms generaties later. Niet omdat iemand faalt, maar omdat pijn zich een weg zoekt om in het licht gezet te worden.
Waarom dit gesprek publiek is
Drie families, met leden uit drie generaties, stellen zich in deze bijeenkomst kwetsbaar op. Niet om hun verhaal te verklaren, maar om het samen te dragen. We voeren dit gesprek publiek, omdat zwijgen niet alleen een individueel patroon is, maar een collectieve beweging. Door zichtbaar te maken hoe dit gesprek gevoerd kan worden, ontstaat ruimte voor anderen om hun eigen dialoog aan te gaan. De gesprekken worden begeleid, maar niet ingevuld. De regie ligt niet bij de gespreksleiders, maar bij de families zelf. Zij bewaken de bedding, zodat wat lange tijd geen plek had, nu wél gehoord kan worden.
Lain Sayang Lain betekent ook: voor elkaar zorgen. In deze bijeenkomst betekent dat: blijven, luisteren, niet oplossen, niet wegkijken. Door het zwijgen samen te doorbreken, maken we ruimte voor pijn én veerkracht. Omdat we om elkaar geven.
Intergenerationeel trauma: is onverwerkt trauma dat diep doorwerkt en onbewust wordt doorgegeven van generatie op generatie binnen een familie of gemeenschap. De gevolgen zijn soms nog 7 generaties later zichtbaar bij kinderen en kleinkinderen, zelfs als zij het oorspronkelijke trauma niet zelf hebben meegemaakt.
“De geboorte van mijn kleindochter was voor mij de trigger om bewustwording te creëren en kennis te delen over dit fenomeen. Mijn kleindochter mag niet de ballast dragen die uit mijn koffer of uit die van haar grootouders komt.” (Roos Seleky-Tahapary)
Wat wordt doorgegeven?
- Gedrag en opvoeding: emotionele afstand, overbescherming, woede-uitbarstingen of juist stilte.
- Gezinscultuur: Onuitgesproken verhalen en geheimen: “Daar praten we niet over”.
- Stresspatronen in het lichaam: chronische spanning, angst of hyperalertheid.
- Sociale en culturele omstandigheden
Hoe uit zich dat?
- Angst- of somberheid zonder duidelijke oorzaak.
- Moeite met vertrouwen of grenzen stellen.
- Sterke loyaliteit aan familie, zelfs als dat schadelijk is.
- Terugkerende patronen in relaties of opvoeding.
Hoe doorbreek je negatieve patronen?
- Bewustwording van familiegeschiedenis.
- Benoemen van wat verzwegen werd.
- Ruimte maken voor emoties die eerder geen plek kregen.
‘Van binnen naar buiten’; het zwijgen doorbreken.
Deelnemers: Therapeut/trainer Jessica Apon, 2e gespreksleider Joel Geertman-Tahapary en verder fam. Uspessij/Nunumete, fam. Manuhutu, fam. Tahapary, fam. Putirulan
Jessica Apon is therapeut en trainer, gespecialiseerd in intergenerationeel trauma. Zij is van Indische en Molukse afkomst en behoort tot de derde generatie. Vanuit haar praktijk Clarity in Chaos werkt zij therapeutisch, lichaams- en ervaringsgericht, met aandacht voor systemische dynamieken. Daarnaast is zij geschoold in familie- en organisatieopstellingen en trauma release breathwork. Naast haar praktijk is zij werkzaam als projectleider Kennis en Kunde bij Stichting Pelita, waar zij trainingen en lezingen ontwikkelt voor doelgroepen met een familiegeschiedenis in voormalig Nederlands-Indië. Haar werk kenmerkt zich door een context-sensitieve, relationele en belichaamde benadering.
Joel Geertman – Tahapary is salesmanager en trainer. Hij behoort tot de derde generatie van Molukkers in Nederland. Vanaf zijn 9e jaar is hij bezig met zijn Molukse achtergrond. Naast zijn werk is hij door de jaren heen actief lid van de culturele groep Paunusa en actief binnen meerdere culturele werkgroepen (Stichting Masohi, HIER, Kumpulan PAT), waar hij presentaties en lezingen heeft gegeven en evenementen heeft georganiseerd, met als doel bewustwording te creëren.